Onze superieure manier van leven beschermen

Onze superieure manier van leven beschermen

Ik geloof niet in universele moraal. Oordelen over goed en kwaad is inherent aan de gemeenschap waarin je opgroeit. Zonder een gemeenschap te kennen kan je haar moraal niet begrijpen. 

 Er is volgens mij geen plaats in de wereld waar de scheiding tussen kerk & staat, aanvaarding van holebi’s en gelijkwaardigheid van man en vrouw zo uitgesproken is als de onze.

In vergelijking met de Verenigde Staten hebben wij een deftig uitgebouwd sociaal systeem dat gebaseerd is op herverdeling.

Het feit dat je in onze samenleving kan zijn wie je bent en dat je ongeacht je afkomst kan worden wie je wil maakt onze manier van leven wat mij betreft superieur. Vanuit mijn morele bril.

We gaan moeten knokken om dat te behouden. In de jaren ’90 waren we op EU-niveau nog goed voor 24% van het BBP. Op vandaag nog minder dan 9%. Onze handelsbalans is voor het 4de jaar op rij negatief. De kwaliteit van ons onderwijs daalt en onze sociale zekerheid staat op exploderen.

En toch ben ik hoopvol. Het postmoderne denken lijkt niet langer de norm te zijn. Het ‘weg met ons’ gevoel van bv de ‘stubru vedetten', en velen uit de redacties van bv de standaard, de morgen of het nieuwsblad,  lijkt me stilaan plaats te maken voor een eigentijds en herwonnen respect voor normen, waarden, tradities en gemeenschapszin. 

We zijn de generatie van de ‘laatste kans’. We kunnen onze vrije en herverdelende Europese samenleving alleen maar redden als we afscheid nemen van het postmodernisme en een nieuw tijdperk van gemeenschapszin inluiden. Opnieuw bouwen aan onze welvaart. Hetgeen waar zowel Daens als onze ondernemers voor gestreden hebben koesteren en hervormen zodat ook wie na ons komt van een vrije en welvarende samenleving kan genieten.

Dat is volgens mij de missie die op onze schouders rust. Nu ben ik op weg met de trein naar het Parlement. 

Klaar om een wetsontwerp rond de proefperiode goed te keuren. We zorgen voor een opzegtermijn van 1 week gedurende de eerste 6 maanden. 

Deze namiddag gaan we door met de bespreking van de pensioenhervorming. Broodnodig om onze pensioenen betaalbaar te houden.

 En morgen bespreken we onder meer de centenindex in de plenaire. Noodzakelijk voor onze competitiviteit. 

Er zal ongetwijfeld nog veel kritiek komen. Velen zullen zich verliezen in de waan van de dag maar als we de blik op de horizon houden, dan komen we er wel.

Ik ben hoopvol.